Euklides i jego odkrycia matematyczne
Euklides był greckim matematykiem (IV/III w. p.n.e.) Działał w Aleksandrii. W dziele Stoicheia geometria, składającym się z 13 ksiąg, usystematyzował całość ówczesnej wiedzy matematycznej w postaci aksjomatycznego wykładu. Dzieło to tzw. „Elementy”, wywarło olbrzymi wpływ na dalszy rozwój matematyki. Poza tym zachowały się w przekładach łacińskich dzieła Euklidesa z geometrii „Data” i „De divisionibus”, z optyki „Catoptrica” i „Optima”, z astronomii „Phaenomena” i z teorii muzyki „Sectio Canonis”.
Niektóre odkrycia Euklidesa.
Geometria Euklidesowa jest to geometria przestrzeni, w której spełniony jest postulat równoległości Euklidesa. Zaprzeczenie tego postulatu prowadzi do innego rodzaju geometrii, zwanych geometriami nieeuklidesowymi, z których historycznie pierwszą jest geometria Łobaczewskiego (zwana też geometrią hiperboliczną). Przykładem geometrii Euklidesa jest geometria zwykłej trójwymiarowej przestrzeni euklidesowej. Charakterystyczne dla niej jest istnienie prostokątów, figur podobnych różnej wielkości, przydatne są tu funkcje trygonometryczne. Przestrzeń Euklidesowa to przestrzeń, której własności dają się opisać aksjomatami geometrii absolutnej oraz postulatem równoległości Euklidesa. Jako przykład może tu posłużyć zwykła przestrzeń trójwymiarowa, w której każdy punkt jest scharakteryzowany trzema współrzędnymi kartezjańskimi x,y,z.