HostingS Blog

Operator powinien szczegółowo znać dokumentację techniczno – ruchową obsługi maszyny i posługiwania się maszyną zgodnie z jej treścią. W razie uszkodzenia maszyny spowodowanego wypracowaniem się części lub awarią należy przerwać wykopy, ustalić zakres, zabezpieczyć miejsce pracy i zgłosić w pierwszej kolejności nadzorującemu pracę a w drugiej kolejności serwisowi. Obowiązkiem jest także: jednosobowa odpowiedzialność za bezpieczeństwo własne oraz innych osób w strefie działania maszyny. W razie otrzymania polecenia wykonania czynności sprzecznych z przepisami BHP lub innymi obowiązującymi przy danej maszynie – operator ma obowiązek odmówić wykonania prac.

Bardzo ważnym jest, aby koparka, a w szczególności jej stan techniczny był kontrolowany każdego dnia, po zakończeniu pracy.

W trakcie naprawy, którą wykonuje serwis operator ma obowiązek brać czynny udział jako pomocnik, a po zakończeniu pracy dokonać sprowadzenia działania mechanizmów i dopiero podpisać protokół usunięcia usterki.

Z 25 badanych produktów zbożowych w zakresie najniższych zawartości selenu od 0,100 do 0,200 mg Se/kg produktu można znaleźć 10,0% próbek kasz, 80,0% próbek ryżu oraz 17% próbek pieczywa linie do bułek.Przedział zawartości 0,200-0,300 mg Se/kg produktu obej­muje odpowiednio 70,0% próbek kasz, 20,0% próbek ryżu i 25,0% próbek pieczywa W zakresie od 0,300 do 0,500 mg Se/kg produktu mieszczą się wyniki 20,0% próbek kasz, 20,0% próbek mąki i 33% próbek pieczywa W zakresie od 0,500 do 0,855 mg Se/kg produktu znajduje się tylko 80,0% badanych próbek mąki oraz tylko 25,0% próbek badanego pieczywa W oparciu o uzyskane wyniki można zaproponować następujący szereg produktów zbożowych, w których zawartość selenu maleje w kolejności: mąka (0,543 mg/kg) >pieezywo (0,385 mg/kg) > kasza (0,278 mg/kg) >ryż (0,139 mg/kg).Powyższe dane pozwalają przyjąć, że najwięcej sele­nu do diety wnosi mąka, natomiast najmniej ryż.W naszym kraju, jak również w innych krajach europej­skich, zawartość selenu w produktach zbożowych nie jest w ogóle normowana, w związku z czym nie można oznaczonych ilości porównać z wymaganiami norm.A oto ocena oznaczonych zawartości selenu w badanych próbkachW wyniku wykonanych badań doświadczalnych wykazano, że najwięcej selenu zawierają:a) sześć spośród 22 badanych wyrobów cukierniczych, takich jak: karmelki twarde (4,50 ppb - cytrynowe, 4,59 ppb - z owocem kiwi, 4,86 ppb - owocowe i 6,00 ppb - z czarną porzeczką), cukierki „Promycz-ki” (5,55 ppb) oraz cukierki „Krówka” (3,95 ppb);b) cztery spośród 25 badanych prcduktów zbożowych. Na­leżą do nich: kasza gryczana, prażona (0,446 mg/kg), kasza manna „Szymanowska” (0,465 mg/kg), mąka żytnia, typ 720 (0,642 mg/kg) oraz ryż paraboliczny (0,217 mg/kg);c) trzy rodzaje pieczywa, takie jak: chleb toskański (0,846 mg/kg), chleb wieloziarnisty (0,680 mg/kg) i chleb słonecznikowy (0,574 mg/kg).Uzyskano w tej pracy dane doświad­czalne i wykazano, że najmniejszą zawartość selenu posiadają następujące próbki i wyrobów spożywczych: śliwki w czekoladzie (3,33 ppb), ryż biały (0,102 mg/kg), mąka ziemniaczana (0,364 mg/kg), bułki z kruszonką (0,168 mg/kg) i pszenne rogale maślane (0,325 mg/kg) linie do bułek.

W celu sprawdzenia jakości zebranych zbóż przeprowadza się badania laboratoryjne, celem stwierdzenia czy parametry technologiczne (najczęściej zawartość glutenu (%), jego rozpływalności (mm) i liczba opadania lub zawartość białka (%) i sedymentacja) są odpowiednie.  Przeprowadza się segregację ziarna, stosując „klucz” - to, co do siebie podobne, trafia do jednej komory elewatora lub na odpowiednią hałdę magazynu płaskiego . Segregacja posłuży młynarzom w „obiektywnym” doborze pszenicy w celu utworzenia odpowiedniej mieszanki przemiałowej. Uzyskają zaplano­waną, ,,dobrą”(?) jakość wypiekową mąki. To nie krytyka młynarzy - oni przecież postępują zgodnie ze sztuką mły­narską, starając się wykonać swój fach jak najlepiej. Ale czy powyższe parametry są wystarczające, aby osiągnąć odpowiedni poziom świadomości? Czy nie należałoby zrewidować postępowania w celu zbliżenia się ku pojęciom piekarskim, łącząc parametry technologiczne pszenicy z jej parametrami wypiekowymi? Młynarz będzie natychmiast ripostował linie do chleba. Stwierdzi: „Podstawą dobrej jakości mąki jest gluten i liczba opadania” (ocenione zgodnie z PN). A piekarz zapyta: „Skoro jest tak dobrze, to dlaczego z tej »dobrej« mąki nic nie wychodzi”. Odpowiedź jest prosta: ponieważ istnieją inne parametry i sposoby ich interpre­tacji, które w sposób dobitnie obiektywny potrafią określić jakość pszenicy zadawalając jednych i drugich. Podejmę więc próbę pogodzenia ich celów, zacierając rozłam pomię­dzy „młynarstwem” i „piekarstwem”, tworząc jeden front w dążeniu do współodpowiedzialności za jakość pieczywa, którego odbiorcą jesteśmy my wszyscy  konsumenci linie do chleba.