Łaźnia parowa to odmiana sauny, w której wilgotność powietrza dochodzi do 95%, a temperatura w przeciwieństwie do sauny fińskiej, zwanej też sauną suchą, nie przekracza 55 stopni Celsjusza. Łaźnia parowa w odróżnieniu od sauny fińskiej nie może być zbudowana z drewna, gdyż materiał, z którego powstaje musi być w całości odporny na działanie wilgoci. Obecnie można wyróżnić dwa główne trendy budowy łaźni parowych. Pierwszym są łaźnie wykonane z ceramiki, a drugim wykonane z ceramiki. Można oczywiście łączyć te dwie techniki wykonania i wtedy powstaje nic innego jak łaźnia akrylowo – ceramiczna. Kabina łaźni parowej powinna mieć wysokość powyżej 2-2,5m. Zapewni to maksymalną wygodę w korzystaniu z dobrodziejstw wellness i spa. Sufit łaźni parowej może być wykonany z podświetlanego - hartowanego szkła lub aluminium. Łaźnie parowe przeznaczone do użytku domowego mogą pomieścić od jednej do sześciu osób, a wielkość łaźni komercyjnych nie posiada właściwie żadnych ograniczeń. Inne powszechnie używaną nazwy łaźni parowych to: łaźnia rzymska, sauna mokra, łaźnia turecka. Należy pamiętać, że osoby chore na astmę nie powinny używać kąpieli w łaźni parowej i jest to chyba jedyne przeciwwskazanie zdrowotne, co do użytkowanie kąpieli w parze.